Det vart eit nytt skjørt til Vesla igjen. Dette er sydd av prikkete stoff frå Stoff & stil og rosestoff frå Fat Quarter Shop. Eg fulgte lauseleg framgangsmåten til a friend to knit with.
Vesla hadde også lyst til å sy med symaskina, og fekk hjelpe meg å sy seg ein lavendelpose til å ha under puta si. Her skal det drøymast søtt! :)
Vi har vore travelt opptekne dei siste dagane, mellom anna med skulestart for den ferske 1. klassingen vår. Skulestarten har gått bra, og storebror ser ut til å finne seg fint til rette på skulen. Mor sjølv synest det er rart kor fort tida har gått! Var ikkje den store guten vår nettopp ein liten baby?
Tidlegare i sommar såg eg at Line hadde bestilt fjonge, gamaldagse klesklyper på ebay. Det er litt meir schwung over desse klypene enn dei grelle plastklypene eg har måtte ta til takke med frå den lokale matvarebutikken, så no har eg og vore på ebay og handla klyper.
Treklyper bør ikkje henge ute under open himmel i all slags vèr og vind, har eg erfart (*kremt*), så eg laga ein klypepose eg kan raske med meg når eg skal ut og henge opp vasken.
No synest eg det er - om mogeleg - enda koselegare å henge ut klesvasken når vèret tillet det.
Eg er skikkeleg i siget no, og har fått gjort ferdig både eitt og anna til babyen vår. Vognteppet har for så vidt vore ferdig ei stund, men det trengte ein liten vask for å få friska det opp og jamna det ut. No er det heilt klart, og her heng det på veterankøyretøyet vårt! :) Denne vogna brukte dei to yngste brødrene mine då dei var små, og vi har brukt den mykje til våre, når vi berre treng ei lett trille på tur. Til slutt var trekket så utslete at det rett og slett gjekk i oppløysing. Eg vil gjerne bruke vogna meir, eg, så eg kjøpte brun cordfløyel, klipte opp det gamle trekket og brukte det som mal for eit nytt. No er vogna (eller skranglevogna som vi kallar den) klar for enda fleire trilleturar i framtida.
Stripejakka vart også ferdig, den fekk perlemorknappar.
Denne manglar berre knappane, eg må gjere eit djupdykk i knappesamlinga og sjå om eg finn noko som passar.
I dag har symaskina fått trimma seg litt igjen. I lengre tid har eg gått og ergra meg over ei praktisk, men lite estetisk plastkasse som har vore tilhaldsstad for dukkekleda på barnerommet. Plutseleg slo det meg at eg kunne sy eit ekstra stort stoffnett av same modell som handlenetta mine og bruke dette til oppbevaring av dukkekleda i staden! Som tenkt, så gjort! No heng nettet pent på plass på barnerommet, og mor i huset er svært nøgd med sin eigen innsats. :)
I fylgje overskrifta skulle dette innlegget handle om noko nytt og noko ikkje fullt så nytt. Det ikkje fullt så nye er også eit saumprosjekt, nemleg eit dukketeppe eg laga ein eller annan gong i løpet av bloggpausen eg hadde tidlegare i år.
Tenkte eg skulle vise nokre prosjekt eg har laga siste halvåret av eit prikkete stoff eg bestilte frå ein eller annan amerikansk nettbutikk. Eg kjem dessverre ikkje på kva for ein butikk det var, for eg har handla stoff hos fleire utanlanske nettbutikkar, men eg vil i alle fall generelt anbefale å snuse litt rundt på tekstilar i utlandet, for prisane og utvalget er noko heilt anna enn det er her til lands! Eg bestiller alltid for under 200 kroner i gongen for å få varene toll- og momsfrie, men når prisane er så lave som dei er, får eg eindel stoff for dette. Hugs berre å sjekke kor mykje det vert i porto før du bestiller. :) Skal sjå om eg kan somle meg til å legge ut nokre linkar til dykk etterkvart. (Har no lagt nokre linkar under "nettbutikkar tekstil" i høgre marg.)
I alle fall, det første prosjektet er trekk til kamerastroppa mi. Eg har sett slike stropper til sals på nettet, men tenkte at dette måtte vere ei grei sak å ordne sjølv. Eg synest stroppa som fulgte med kameraet var så stiv og skrapete i nakken, men med eit mjukt trekk av bomullsstoff fòra med flanell, vart det mjukt og godt. Og så skiller kameraet mitt seg litt ut blant andre svarte kamera. :) Trekket er avtakbart, så dersom eg vert lei av det, er det lett å ordne seg eit nytt.
Neste prosjekt er også eit trekk. Vi kjøpte oss ny bil i sommar (må ha plass til tre barnesete snart, veit de!), og Vesla klaga på at selen i nyebilen skrapa slik på halsen. Dermed vart det seletrekk i prikkestoffet, fòra med fleece denne gongen. Trekket kan takast av og på og evt. snuast på vranga ved hjelp av borrelås. Eg og storebror vart så misunnelege på Vesla sitt mjuke seletrekk at eg måtte sy til oss òg. Praktisk og fargerikt i bilen!
Det tredje prosjektet er av litt større format, nemleg ein meitai til babyen vår. Eg har sydd ein kvit meitai tidlegare, men tenkte det kunne vere greit å ha ein i mørkare fargar å variere med. Eg har brukt brun cordfløyele til utside og stropper, og prikkestoffet til innsida. Framgangsmåten fann eg her, og instruksjonane med bilete var veldig greie å fylgje!
Det vart også ein meitai til det ferske tantebarnet mitt, også denne i cordfløyel, men med eit rosa stoff på innsida.
Det har vore godt med nokre dagar med skyer på himmelen etter all varmen, til og med regnet har gjort godt!
Fint å sitje i sofaen med opa dør ut til vinterhagen der regnet har tromma på glaset. Eg kosar meg med strikkinga, er straks ferdig med den første babyjakka.
Trultepusen vår, som omtrent ikkje har vist seg her i sommar, har plutseleg funne ut at det er greit å trekkje innandørs igjen. Regn er ikkje noko for ein katt! Ikkje denne katten, i alle fall. No tek ho livet med ro i korgsofaen i vinterhagen.
Avsluttar dagens innlegg med bilete av ei rose 'Mary Rose', som framleis står i potte og ventar på å få ein plass i hagen. Ho ser ikkje ut til å vere fornærma av den grunn, og har komt med fleire blomstrar siste vekene. Eit godt kjøp! :)
Det er sommar, men ein haustbaby kjem til å ha bruk for lune ullklede. Eg har to jakker undervegs. Denne modellen har eg strikka før, og den er kjempekjekk å strikke! Mønster og alpakkaull frå garnstudio.
Eg er glad vi skaffa oss parasoll i år, den har vi verkeleg fått bruk for siste dagane! Parasoll, isvatn og strikketøy er basisingrediensar for ei avslappande stund i hagen.
Vinterhagen er ein fin stad å ta ein ettermiddagslur med beina høgt heva. :)
Og så er eg superglad for at dahliaene eg kjøpte som knollar i vår vart eit vellukka prosjekt. Underleg at desse stusselege, brune klumpane kan spire og bli til slike vakre blomstrar på meterhøge blomsterstenglar! No er eg spent på om eg greier å ta vare på dei i vinter slik at dei kan glede oss neste år òg!
Eg har fått fleire spørsmål om mønster på handlenetta eg syr. Framgangsmåten finn de her.
